Wat bedoelen we met bestaansgrond? Bestaansgrond gaat over het gevoel dat je er mag zijn. Niet alleen mentaal, maar in iedere cel van je lichaam. Het is de innerlijke bodem waarop je staat, de fundering die je draagt in je relaties, keuzes en dagelijks leven. Wanneer die grond stevig voelt, kun je meebewegen met wat er gebeurt. Als die bodem ontbreekt of wankelt, leef je vaak vanuit angst, spanning of overleven.

Veel mensen komen in mijn praktijk met dezelfde vraag: “We houden van elkaar. Waarom voelt het dan zo moeilijk?” We zijn gewend om liefde te zien als iets van het hart, een warm gevoel dat genoeg zou moeten zijn. Maar liefde leeft niet alleen in het hart. Ze woont in ons hele systeem: in ons zenuwstelsel, in ons ademritme, in hoe ons lichaam spanning loslaat of juist vasthoudt. Wanneer we intiem zijn met iemand, komen oude beschermlagen vanzelf naar boven.

Het window of tolerance – een begrip dat is geïntroduceerd door psychiater Dan Siegel – verwijst naar de bandbreedte waarin ons zenuwstelsel zich veilig en in balans voelt. Binnen dit venster kunnen we emoties ervaren zonder overspoeld te raken, helder nadenken, verbonden blijven met onszelf en anderen, en flexibel omgaan met wat het leven vraagt.

Blog over hoe we ons innerlijk milieu in balans houden. Gezien vanuit Biodynamische Psychologie, NARM en Ayurveda. Lichaamsgerichte therapie Amsterdam Traumatherapie Amsterdam

Lieve ouders, Soms vraag ik me af: welk voorbeeld geef ik mijn kind eigenlijk? We leven in een wereld die doordraait, 24/7, en waar de snelheid vaak als normaal wordt gezien. Natuurlijk, een beetje overlevingsenergie kan geen kwaad. Maar wat leren we onze kinderen als hun dagen zo vol zijn dat er nergens meer een gaatje zit om even te landen?

In deel 1 schreef ik over hoe verliefdheid en echte liefde vaak vermengd raken met oude hechtingspijn en overlevingspatronen. De vraag die dan vaak opkomt is: wanneer heeft zo’n relatie kans, en wanneer is het juist wijs om te begrenzen of zelfs los te laten? Het antwoord is niet eenvoudig. Want elke relatie raakt wel iets van onze geschiedenis. De vraag is niet óf je getriggerd wordt, maar hóe je met die triggers omgaat – alleen én samen.

Een blik op verliefdheid vanuit lichaamsgerichte & trauma therapie.

Overspannenheid – wanneer je lichaam niet langer meegaat in het oude verhaal Veel mensen denken dat overspannenheid vooral gaat over te hard werken of te veel doen. Maar wie het zelf heeft ervaren, weet: zelfs met vakantie, minder werken of meer slapen kom je er vaak niet uit. De vermoeidheid, de spanning, het snel geraakt zijn – ze blijven. Alsof je lichaam niet langer meedoet in het verhaal dat je hoofd al zolang kent: nog even volhouden, straks wordt het beter. Wat oversp

Blog over eiwitten als bouwstenen voor lichaam en leven. Vitaliteit hangt niet alleen af van wat je eet, het gaat ook om innerlijke voeding.

Blog over waarom vetten onmisbaar zijn als bouwstof, brandstof en balsem voor ons zenuwstelsel. Geschreven vanuit het perspectief van lichaamsgerichte en trauma therapie, en Ayurveda.

Ervaar je intense relaties die je uitputten? Ontdek hoe lichaamsgerichte therapie, NARM en trauma-therapie je kunnen helpen meer rust, kracht en verbinding te ervaren.

Blog Lichaamsgerichte therapie en Trauma therapie Biodynamische Psychologie NARM

Wat vezels doen in je lichaam Vezels zijn onverteerbare delen van planten die we eten. Ze geven ons geen calorieën, maar zijn onmisbaar...

Meer dan eten en drinken Iedere dag zijn we bezig met voeding. We hebben eten en drinken nodig om onze organen goed te laten werken, voor energie, herstel en het in balans houden van onze lichaamstemperatuur. Zelfs één maaltijd overslaan kan ons al doen voelen dat het lijf minder energie heeft. En ook onze vochthuishouding vraagt zorg en aandacht: we hebben dagelijks voldoende water nodig om in balans te blijven.

Wat is emotionele verwaarlozing? Er zijn dingen die niet gezegd hoeven te worden om voelbaar te zijn. Een kind dat alles lijkt te hebben, maar niet gevoeld wordt in wie het is. Een jeugd zonder klappen of grote drama’s, en toch met een diepe, stille eenzaamheid. Een leven dat goed lijkt te gaan — van buitenaf bekeken — maar van binnen voelt als een voortdurende poging om erbij te horen, om te bestaan, om kloppend te zijn.

De onzichtbaarheid die blijft hangen. Over verdwijnen als aanpassing, en de weg terug naar jezelf. Soms is het alsof niemand je ziet. Niet omdat je je verstopt, maar omdat je nog leeft in een oude beweging van verdwijnen. Van kleiner worden. Van geen ruimte innemen, om niet te veel te zijn. En het gekke is: harder praten helpt niet. Opvallender zijn ook niet. Meer geven, uitleggen, bewijzen — het maakt het alleen maar leger.

Wanneer niemand echt ziet. Soms voelt het alsof je er helemaal alleen voor staat. Niet omdat er niemand is, maar omdat niemand werkelijk ziet. Je omgeving reageert — met goedbedoelde adviezen, oordelen, vragen of oplossingen — maar iets in jou blijft onbewogen en ongezien. Alsof er op een ander niveau iets leeft dat niet wordt opgemerkt. Alsof jij spreekt vanuit een diepere laag, maar de wereld luistert op een ander kanaal.

Soms lijken we alles goed te doen — we communiceren, proberen te verbinden, houden rekening met de ander, stellen ons open, regelen, dragen, en blijven zoeken naar hoe het anders kan. En toch loopt het mis. Zoals in mijn eigen renovatieproces, waarin deadlines verschoven, kosten opliepen en ik steeds opnieuw mezelf de vraag stelde: Heb ik iets gemist? Had ik dit kunnen voorkomen? Het is een bekende reflex. Als iets misloopt, zoek ik de verantwoordelijkheid als eerste ....

Verslaving roept vaak beelden op van controleverlies, herhaling, afhankelijkheid. Maar als we wat dieper kijken, zien we geen zwakte of gebrek aan wilskracht—maar een innerlijke hunkering. Een zoeken naar iets dat ooit ontbrak. In mijn praktijk kijk ik niet naar verslaving als een probleem dat “weg” moet. Ik kijk naar de mens die ermee leeft. Naar het verhaal eronder. Naar de pijn, de bescherming, de intelligentie van het systeem dat iets in stand houdt, omdat het (ooit) nod

Als iets toxisch voelt — over relaties, pijn en innerlijk contact Het woord toxisch wordt steeds vaker gebruikt om relaties of dynamieken...