top of page
Michelle van der Zee Biodynamische Psychologie

Updates

Veerkracht

Veerkracht is geen stevigheid — het is beweeglijkheid

We hebben vaak geleerd dat veerkracht betekent dat je sterk moet zijn. Dat je overeind blijft, doorzet, niet breekt. Maar als je eerlijk kijkt, voel je waarschijnlijk dat dat helemaal niet is wat veerkracht werkelijk doet.


Echte veerkracht is niet hard. Het is niet strak. Het is niet de kracht waarmee je jezelf bij elkaar houdt. Veerkracht is juist het vermogen om mee te bewegen met het leven — met wat pijnlijk is, wat onverwacht is, wat schuurt — zonder jezelf te verliezen. Het is een kwaliteit van binnenuit, en het ontstaat niet uit wilskracht, maar uit contact.


Wat er gebeurt als je veerkracht tekort komt

Wanneer iets te veel was, te vroeg of te lang, ga je jezelf beschermen en dat voel je in je lichaam. Je merkt dat je al lang te veel hebt gedragen. Je bent uitgeput, voelt je alert en over gestimuleerd.

Dan zie je soms dit:

·       Je klapt dicht wanneer er iets onverwachts gebeurt.

·       Je schiet in spanning of controle.

·       Je voelt minder, ervaart het leven alsof het aan je voorbij gaat en je interesse neemt af.

·       Je draagt meer dan bij je hoort, omdat het niet anders lijkt te kunnen.

·       Je functioneert… maar je leeft niet meer ten volle en geniet niet van binnenuit.


Dit is geen gebrek aan veerkracht. Dit is veerkracht vanuit een aanpassing die ooit de beste optie was die je voor handen had. Het is een vorm die ooit nodig was om je te beschermen. Alleen werkt hij nu vaak tegen je in — niet omdat jij iets verkeerd doet, maar omdat je systeem geen moment heeft gekregen om iets anders te leren.


Hoe veerkracht er van binnen werkelijk uitziet

Veerkracht is iets dat ontstaat als het leven in jou mag bewegen. Als spanning mag opkomen én weer mag zakken. Als emoties zich mogen laten zien zonder dat je overspoeld raakt. Als je lichaam signalen geeft en jij ze kunt horen voordat ze veranderen in klachten of uitputting. Veerkracht is niet grenzeloos alles dragen. Veerkracht is weten waar je ophoudt en de wereld begint. Het is je midden terugvinden. En dat midden is lichamelijk. Het zit niet in je hoofd, in overtuigingen of in discipline — het zit in de subtiele bewegingen van je ribben, je adem, je gronding, je ritme.


De misvatting van ‘terugveren’

Veel mensen denken dat veerkracht betekent dat je snel terug moet naar je oude staat. Alsof je terug moet veren naar wie je was. Maar echte veerkracht werkt anders. Het brengt je niet terug. Het brengt je verder. Omdat elke ervaring die je doorvoelt — echt doorvoelt — je dieper wortelt in jezelf. Je systeem wordt wijzer. De patronen worden ruimer. Wat je vroeger overweldigde, wordt nu behapbaar. Veerkracht is dus niet herstel van de oude vorm, maar een verschuiving naar een nieuwe.


Hoe veerkracht groeit

Veerkracht groeit in kleine bewegingen. In vertraging, in aanwezigheid, in het opnieuw leren luisteren naar je lichaam met mildheid in plaats van oordeel.


Het groeit wanneer je:

·       pauzeert bij wat je lichaam al aangeeft als teveel

·       bewust vertraagt als je merkt dat je versnelt uit automatische bescherming

·       steun voelt — fysiek, emotioneel of innerlijk

·       erkenning geeft aan wat zwaar is zonder jezelf te overspoelen

·       dicht bij jezelf blijft wanneer je contact maakt met een ander


En soms begint het nog kleiner:

·       Met één ademhaling die iets dieper lukt.

·       Met je schouders die even zakken.

·       Met een deel in jou dat zegt: “Ik ben er nog… en ik hoef dit niet alleen te doen.”


Veerkracht als relationele beweging

Veel van ons hebben veerkracht in hun eentje moeten verwerven. Maar veerkracht ontstaat juist in relatie. In nabijheid. In iemand die je ritme spiegelt. In een veilige blik, een rustige stem, een aanwezigheid die zegt: “Je hoeft jezelf hier niet te beschermen.” Wanneer je dat ervaart — in therapie, in verbinding, in jezelf — dan ontstaat een subtiele verschuiving. Je systeem hoeft niet langer voortdurend alert te blijven. Het leert dat het kan zakken. Kan ademen. Kan voelen.

Dat is veerkracht: niet de wereld trotseren, maar er weer mee in beweging kunnen zijn.


De uitnodiging

Misschien kun je vandaag kijken naar waar jouw veerkracht al als vanzelf beweegt. Niet in de grote prestaties, maar in de kleine momenten waarop je jezelf iets toestaat te voelen, je jezelf innerlijk ontmoet.


De momenten waarop je even pauzeert.

·       Je hand op je buik legt.

·       Je tempo verlaagt.

·       Je een emotie toelaat die eerst te scherp voelde.

·       Je eerlijk bent tegen jezelf.


Veerkracht is niet iets dat je moet worden. Het is iets dat je weer mag herinneren — iets dat al in je leeft, onder alle beschermlagen die ooit nodig waren.nEn wanneer die lagen langzaam verzachten, komt jouw natuurlijke beweeglijkheid weer vrij: het vermogen om te leven vanuit binnenuit, in plaats van te overleven.




Opmerkingen


bottom of page