Wat gebeurt er als twee mensen elkaar ontmoeten?

Overdracht, tegenoverdracht en resonantie

We gebruiken deze woorden vaak in de context van therapie, maar ze spelen in elke relatie een rol — in liefde, vriendschap, werk en gezin. Ze raken aan iets wat wezenlijk menselijk is: dat we elkaar voortdurend spiegelen, raken en beïnvloeden, bewust en onbewust.

Wanneer twee mensen elkaar echt ontmoeten — niet alleen in woorden, maar met aanwezigheid — ontstaat er een veld dat ouder en wijzer is dan het moment zelf. In dat veld bewegen herinneringen, hechtingspatronen en gevoelens mee die ooit zijn ontstaan in de eerste relaties van ons leven.

Overdracht is wat gebeurt wanneer die oude ervaring onbewust in het nu terechtkomt. Je ziet de ander niet alleen als wie die is, maar ook als iemand uit je verleden. In een therapeut, partner of vriend zie je soms de ouder die jou niet zag, de liefde die je miste, of juist de controle waar je ooit onder leed. Het contact van nu wordt dan geladen met verwachtingen, verlangen of angst die niet helemaal van dit moment zijn.

Tegenoverdracht is de beweging die dat alles in de ander oproept. De neiging om te troosten, te redden, te corrigeren, of juist afstand te nemen. Ook dat is zelden puur van nu — het raakt aan oude rollen, overtuigingen en kwetsuren die we zelf meedragen.

Resonantie is subtieler. Dat is de natuurlijke afstemming van twee zenuwstelsels, de trilling tussen twee lichamen die in elkaars nabijheid komen. Niet vanuit het verleden, maar vanuit het nu. Het is de gevoeligheid waarmee we elkaar aanvoelen, nog voor er iets gezegd wordt. Resonantie is wat contact levend maakt — het kanaal waardoor empathie, regulatie en verbondenheid ontstaan.

In relaties bewegen deze drie voortdurend door elkaar. Ze maken het contact intens, verwarrend, verrijkend en soms pijnlijk. Het is wat maakt dat we:

·       plots verliefd worden en de ander idealiseren — de vervulling van een oud verlangen voelen,

·       of juist afwijzing, afstand of verharding ervaren — de herhaling van een oude wond,

·       of in diepe herkenning en warmte landen — waar resonantie vrij kan stromen.

Soms is het bijna onmogelijk om te onderscheiden wat van wie is. Waar de één ophoudt en de ander begint, is niet altijd helder. We zijn niet gemaakt als losse eilanden, maar als wezens in verbinding — soms van hart tot hart, soms meer vanuit een gedeeld systeem of veld waarin we met elkaar bewegen. Juist in die vervlochtenheid ligt zowel onze kwetsbaarheid als ons vermogen tot heling.

Het vraagt verfijning om te kunnen voelen:

·       Wat is van mij?

·       Wat is van de ander?

·       Wat ontstaat tussen ons, dat iets van beiden in zich draagt?

Wanneer we die gelaagdheid kunnen waarnemen zonder te oordelen of te fixen, wordt het veld van relatie een plek van bewustwording. Overdracht wordt dan een ingang tot oude pijn die eindelijk in veiligheid gevoeld mag worden. Tegenoverdracht een spiegel voor onze eigen menselijkheid. Resonantie het kanaal waardoor echt contact en herstel ontstaan.

De kunst is niet om deze bewegingen te vermijden, maar ze te leren bewonen — met open ogen, een zacht hart en een lichaam dat durft te voelen.

#ontmoeting #relatie #overdracht #tegenoverdracht #menselijkheid #zenuwstelsel #energetischveld #familiesysteem #organisatieopstelling #kwetsbaarheid #belichaming #traumaheling #lichaamsgerichtetherapie #biodynamischepsychotherapie #narm #resonantie