Wederkerigheid is geen rekensom. Wederkerigheid wordt vaak verward met gelijkheid. Met geven en nemen in balans, met eerlijk verdelen, met elkaar tegemoetkomen. Maar wie werkelijk met mensen werkt — in therapie, in relaties, in systemen — weet dat wederkerigheid iets anders is. Het is geen rekensom. Het is een kwaliteit van aanwezigheid. Je merkt haar niet zozeer aan wat er gezegd wordt, maar aan wat er in je lichaam gebeurt. Je blijft aanwezig. Je verdwijnt niet.

Overdracht, tegenoverdracht en resonantie We gebruiken deze woorden vaak in de context van therapie, maar ze spelen in elke relatie een rol — in liefde, vriendschap, werk en gezin. Ze raken aan iets wat wezenlijk menselijk is: dat we elkaar voortdurend spiegelen, raken en beïnvloeden, bewust en onbewust. Wanneer twee mensen elkaar echt ontmoeten — niet alleen in woorden, maar met aanwezigheid — ontstaat er een veld dat ouder en wijzer is dan het moment zelf. In dat veld bew

Soms ontstaat er in een sessie een stilte die ‘sacred’ voelt. Niet leeg, maar vol. Een adem die vanzelf dieper wordt, een trilling in het lichaam, een glimp van zachtheid of helderheid. Alsof het leven zelf even door de kieren naar binnen stroomt. Het zijn momenten waarop iets van binnen zich herinnert hoe het is om niet meer te hoeven vechten, maar eenvoudigweg te zijn. Ik zie het vaak gebeuren — en elke keer opnieuw raakt het me.