Er zijn dingen waarvan we lang kunnen denken dat ze mogelijk zijn. We zien wat erin verscholen ligt: de schoonheid, de beweging die zou kunnen ontstaan, de mens die iemand zou kunnen zijn, de verhouding die zich zou kunnen verdiepen, het leven dat zich zou kunnen ontvouwen wanneer bepaalde omstandigheden veranderen. Soms is die mogelijkheid zo helder dat we haar ervaren als iets wat al bijna werkelijkheid is.

Over liefde, verlangen, verlies en de moed om je te laten raken. Sommige boeken lees je met je verstand. Andere boeken blijven ergens anders hangen. Risking Everything van Roger Housden is een verzameling gedichten over liefde en openbaring, met werk van onder anderen Mary Oliver, Rumi, Rilke, Emily Dickinson en David Whyte. Het is een boek dat niet zozeer iets probeert uit te leggen, maar je uitnodigt om stil te staan bij wat het betekent om werkelijk aanwezig te zijn in je

Verlangen heeft een merkwaardige dubbelheid. Het kan ons wakker maken. Een verlangen naar liefde, naar een ander leven, naar creativiteit, naar verandering of naar iets wat we nog niet kennen, kan een kracht in ons vrijmaken die ons in beweging brengt. We voelen ineens richting. Iets begint te leven. We willen ontdekken, maken, ontmoeten, groeien. Maar hetzelfde verlangen kan ons ook gevangen houden.

Over dopamine, belichaming en de kunst van genoeg. We leven in een tijd waarin verlangen voortdurend wordt aangewakkerd. Sneller. Meer. Intenser. Nog een prikkel, nog een beloning, nog iets om naar uit te reiken. Psychiater Anna Lembke (zie online video VPRO Tegenlicht) verwoordt dit scherp wanneer ze zegt dat ons brein verslaafd wil zijn. Niet uit zwakte, maar uit biologie. Dopamine is het stofje van verlangen. Het zet ons in beweging, laat ons zoeken, najagen, hopen op he