De overgang is geen hormonale hapering. Het is een fase waarin lichaam, brein en bestaan zich herordenen. Dat is niet licht. Niet maakbaar. En niet zonder frictie. Maar ook niet zonder betekenis. Misschien ligt de werkelijke opgave niet in het oplossen van de overgang, maar in het leren dragen van de vrouw/ mens die we daarin worden — en in het vormgeven van een wereld die haar niet alleen kan dragen, maar haar nodig heeft.

Wanneer de ziel haar eigen tijd vraagt Er zijn momenten waarop het leven vraagt om gepaste afstand — een zachte terugtrekking, ruimte voor iets anders, een zekere afstand tot de manier waarop verbinding eerder werd geleefd. Niet als afwijzing van de ander, maar als noodzakelijke ruimte om trouw te blijven aan een innerlijke beweging. De liefde voor dierbaren verdwijnt niet, maar de nabijheid trekt zich tijdelijk terug. De vormen waarin contact vanzelfsprekend was, kunnen n