Een stille herinnering aan wat er ooit was — of nooit is geweest. Ze vertelde over het moment waarop het haar overspoelde. Niet een emotie met een oorzaak, maar een oer-verdriet. Een huilen dat niet meer stopte. Alsof haar hele lichaam wist wat haar hoofd nooit heeft geweten. Ik herkende het onmiddellijk.

Steeds vaker zie ik cliënten in mijn praktijk die jarenlang leven met chronische pijn, overprikkeling of een diepe, aanhoudende uitputting. Ze hebben al zoveel geprobeerd: therapieën, medische trajecten, alternatieve behandelingen, leefstijlaanpassingen. Niet alleen om van de klachten af te komen, maar vooral om zich weer mens te voelen — om gewoon even oké genoeg te zijn. En ondanks al die moeite blijft er iets in het lichaam dat niet tot rust komt. Iets dat aandacht vraagt.