Over de overgang, innerlijke autoriteit en de impact op onze samenleving Als we de overgang niet langer benaderen als iets dat opgelost moet worden, maar als een fase die bedding vraagt — wat komt er dan vrij? In mijn vorige blog stond die verschuiving centraal. Hier wil ik een stap verder gaan: wat betekent dat voor de vrouw zelf — en welke waarde komt daarmee vrij, voor haar én voor de samenleving?

Het stille verlangen dat onder je dagelijkse leven ligt. In ieder mens leeft een creatieve stroom. Niet creatief in de zin van schilderen of schrijven, maar in de zin van: een innerlijke beweging die wil groeien, vormgeven, verbinden. Een zachte maar krachtige impuls die van binnenuit richting geeft aan ons leven. Die impuls is er vanaf het begin. Je ziet haar in de nieuwsgierigheid van een kind, in het reiken, in het spel, in de vrijheid om te ontdekken. Het is onze natuur